Date: Wed, 14 Jul 2010 05:47:40 +0200

Hoi W.,
 
Ik wil mijn reactie van 10-7 even rechtzetten. Die was vanwege de wijze waarop misplaatst. Je hebt helemaal gelijk voor wat betreft dat woord "walgelijk". Ik betreur die woordkeuze en daar bied ik bij deze dan ook even mijn verontschuldigingen voor aan. Met je verhaal van hieronder snap ik de achtergrond van je opmerking, en uiteraard respecteer ik het dat iemand niet altijd maar meteen of meteen uitvoerig iemands emails kan beantwoorden. Dat is logisch. Het is ook een beetje inherent aan internet dat dingen soms (een beetje) anders of heftiger overkomen dan dat de bedoeling was.
 
Waarom viel jouw opmerking bij mij verkeerd?
Dan pak ik even die brief gericht aan mijn zus erbij (zie onder). Ik had net een lelijke brief van Tom gehad, waarop ik in 1e instantie nog mild had gereageerd (ik wilde hem even de gelegenheid geven het recht te zetten). In 2e instantie reageerde ik harder. Omdat ie ergens wel een punt had heb ik toen die brief geschreven aan mijn zus. Die brief was niet verstandig.
Als ik nu even doe alsof ik een buitenstaander ben, als ik even in de schoenen ga staan van iemand anders (van jou bijvoorbeeld of van mijn zus aan wie ie gericht was) en ik lees die brief, dan vind ik het een duidelijk verhaal totdat ik die passage lees van een gedegenereerde emotie zenuw. Dat kan niet. Dat is volstrekt onmogelijk. Het is mallepraat. Hoe zou zoiets in godsnaam moeten kunnen. Mijn automatische aanname is onmiddelijk dat de schrijver ze niet allemaal meer scherp moet hebben. Er is iets mis, dat kan niet anders.
Dan zegt de schrijver daarop dat ie nooit last heeft van geestesziektes en dat ie intelligent is. Dan denk ik: ja maar wacht eens effe, eerst zeggen dat je emotie zenuw gedegenereerd is, en dan zeggen dat je nooit last hebt van geestesziektes??  Ja, en sorry dan moet ik ook mijn vraagtekens zetten bij het verhaal dat daarna volgt, dat over die psychiater. Ik denk dan: het zal wel een beetje de middenweg zijn, ze zullen beiden wel een beetje gelijk gehad hebben. De een overdrijft omdat ie zijn geld zeker wil stellen en de ander denkt dat er 31 leugens staan in een medisch document maar dat komt vast omdat ie de werkelijkheid een beetje uit het oog is verloren.

En dan dat verhaal dat daarna komt over dat EEG tot complicaties heeft geleid ??? Dat is waarschijnlijk ook niet zo. Het is immers een onschuldige test. Het feit dat de schrijver dat zegt houdt natuurlijk verband met het feit dat ie ze niet allemaal meer scherp heeft. Hij denkt dat het EEG schadelijk was. Het feit dat ie het denkt geeft juist aan dat de psychiater waarschijnlijk gelijk had.
Ja, en wat ie dan allemaal zegt, je wil het niet weten. Hij dreigde blind te worden na een concert en toen vluchtte hij halsoverkop naar Canada omdat de boel verzakte en bijna zijn oogzenuwen raakte ??? Dan denk ik: Wat verzakt er dan in godsnaam? en hoe kan je nu blind worden na een concert wat is dat nou voor waanzin? en vraag ik mij dan af wat moet je dan in Canada doen? Dan zegt ie ook nog dat ie blind denkt te worden in Nederland? Oh fijn denk ik dan, je wordt blind in Nederland maar niet in Canada? Allergisch voor oranje?
 
Kortom mijn interpretatie: Onsamenhangend geleuter. De schrijver moet dringend geholpen worden.
 
Nu ga ik weer even in de schoenen staan van de schrijver. Realiseerde hij zich dit niet op het moment van schrijven? Wat ging er in hem om? Nee, hij dacht even niet goed na omdat zij zich door de emotie liet leiden door een rotbrief van ene Tom. Het was ook de eerste keer dat ie het opschreef. Hij is intelligent en weet hoe het zal worden geinterpreteerd, maar liet zich op dat moment even leiden door zijn emoties, waardoor hij zich onzorgvuldig formuleert.
 
Waar het mis gaat in dit voorbeeld is dat de lezer automatisch aanneemt bij het lezen van de brief dat een emotie zenuw die degenereert gelul is. Het kan niet. De schrijver classificeert zich daarmee automatisch als iemand die niet helemaal bij zijn volle verstand is. Dat is de automatische aanname. De tragiek van de schrijver is daarna dat ie kan lullen wat ie wilt, hij zal het alleen maar erger maken. Het zou zelfs nog erger kunnen, zijn zus zou met deze brief naar een dokter kunnen stappen en de schrijver op het moment dat ie terugkomt een verbod laten opleggen om terug te gaan naar het buitenland.
 
Als ik als lezer (W. jij dus) dan lees dat hij nooit wordt gebeld door zijn familie, en ik heb niet zo erg veel tijd op dit moment want ik ben druk, zou ik een snel mailtje kunnen sturen met de tekst: Misschien moet je net als van Marwijk voor jezelf stellen: Heb vertrouwen. Misschien komt er toch nog een verdwaalde mail of telefoontje… je weet nooit

Goed gemeend, hem even een hart onder de riem stekend.
Om echter dan een dag later pijnlijk verrast te worden door het antwoord op je goed bedoeld boodschap:
Het is een venijnig antwoord. Grof bijna. 
 
De schrijver heeft zich gerealiseerd hoe zijn boodschap is overgekomen, en ook wat dat voor gevolgen kan hebben.
Hij heeft net een debiele brief van Tom ontvangen, heeft tel. kort gesproken met een oom die zijn emailadres niet wil afgeven, zeer achterdochtig was en vervolgens zijn moeder ook nog eens inlichtte. De schrijver had een paar hele slechte dagen, kon niet langer verblijven in zijn huis in Vancouver. Kan zijn laatste NUON nota niet meer betalen, zijn zorgverzek.nota, zijn waternota en weet dat ie terug moet naar huis. Hij weet dat ie binnen 2 dagen in Nederland blind wordt. Waarom? Omdat de automatische aanname dat het wartaal is dat zijn emotie zenuw is gedegenereerd niet juist is. De schrijver was uitzonderlijk hoog begaafd en niet dermate matig begaafd dat ie de werkelijkheid niet meer kan onderscheiden van de waan. Sterker hij heeft eens H. van Royen op de bank zien zitten bij W. de Jong en er werkelijk geen moer van begrepen hoe dat werkt wat Heleen allemaal uitlegde.  De stress die hij daardoor heeft is gigantisch en als ie dan die boodschap ziet voorbij komen "Misschien moet je net als van Marwijk voor jezelf stellen: Heb vertrouwen.
Misschien komt er toch nog een verdwaalde mail of telefoontje… je weet nooit"
slaan de stoppen even door, overkoookt ie en stuurt ie een giftige email. 
 
Ik kan je niets verwijten W., iedereen zou het zo interpreteren. Het is de tragiek van de schrijver. Als hij het wil verduidelijken moet ie uitleggen hoe uitzonderlijk begaafd hij was, en ook dat komt niet over….want dat zeggen ze immers allemaal.  
 
Snap je mijn juridische opmerking dan ook ?  Met je verhaal heb je duidelijk gemaakt dat ik me geen zorgen hoef te maken W. Je kunt alles gewoon in je inbox laten zitten. Ik wil dit contact graag aanhouden. Ik ging naar je toe omdat ik iemand met een hoog iq en eq zocht. Dat heb je. Dat bewijst je antwoord ten zeersten.
Groet,
C. 

C. Ik snap je reactie niet. heb aan niemand iets doorgegeven. Mails alleen gelezen en jouw uitgebreide verhaal en correspondentie met belangstelling gevolgd. Ik zat van de week even krap in de tijd en zag geen gelegenheid om wat langduriger met je te corresponderen op dat moment. Dat zou je moeten respecteren.

Ik ga altijd uit van het goede in de mensen en met mijn onderstaande berichtje wilde ik simpelweg aangeven dat soms uit onverwachte hoek evengoed soms nog hulp kan komen of dat nu van familie is of vrienden (of zoals van mij hetgeen je wellicht op voorhand niet verwacht omdat ik je inderdaad niet zo goed ken en jij mij ook niet, dat blijkt wel uit je reactie). Kennelijk herken je het niet als iemand het goed met je voor heeft.

Mijn reactie is dan ook niet in de reactie die je mag vergelijken met die van jouw kennelijke vriend Tom. En zeker het woord walgelijk stuit mij tegen de borst en is voor mij zeer teleurstellend. Bedenk dat op het moment dat je echt in paniek was en nergens meer terecht kon je de gelegenheid kreeg om op tijd naar Vancouver te kunnen vertrekken met besparing van extra kosten voor het wijzigen van jouw ticket. Bedenk dat een vage kennis, zonder zekerheid op terugbetaling voor jou een bedrag overmaakt puur om je te helpen.

Ik heb in de veronderstelling geleefd dat ik met mijn geringe hulp iemand een hand heb gereikt om verder te kunnen op een moment dat het moeilijk was. Ik vind het dan ook jammer dat die hulp niet word gewaardeerd want je geeft door onderstaand bericht aan dat je mijn gedachten niet kent en je weet de contacten die je hebt niet goed op waarde te schatten en met zichtbaar gemak en zonder goed na te denken af te kappen. Ik zal voor jouw gemoedsrust de mails die ik heb ontvangen uit mijn mailbox verwijderen. Om verdere juridische implicaties te voorkomen ???? Ik beschouw dit maar even niet als een dreigement maar als een tip van jouw kant.

C. ik zal je verder niet vragen om het bedrag dat ik heb overgemaakt aan mij terug te betalen, ik denk dat je het goed kan gebruiken. Ik wens je verder veel kracht en beterschap en hoop dat alles goed komt.

Met vriendelijke groet,

W.

W.,

C.

To: c@hotmail.com
Subject: Betr: FW: 2010.06711 mail 5
From: w. Date: Sat, 10 Jul 2010 15:19:32 +0200

Misschien moet je net als van Marwijk voor jezelf stellen: Heb vertrouwen.
Misschien komt er toch nog een verdwaalde mail of telefoontje… je weet nooit

Met vriendelijke groet,W. 


Hoi W.
Een brief aan mijn zus. Verstuurd op 30 juni jl. Als ik zo'n brief van een fam.lid zou krijgen, dan zouden de haren op mijn armen overeind gaan staan, dan zou ik bellen. Heeft iemand ze niet meer op een rij, of is het echt ? en ik zou het heel snel weten.
Niet bij mijn fam. Het gaat het ene oor in, en het gaat het andere oor weer uit……Geen reactie. Helemaal niets